Cheap Flight

January, 2012

Naar aanleiding van de fotoserie ‘easyJet’ van Sophie Jung.

Mijn vliegtuig is een cursor, ik zie het op het scherm in de hoofdsteun voor mij. De cursor is een pijl, het bestaat uit zestig pixels. Ja zestig. Na drie keer hertellen ben ik er zeker van. Bij het tellen heb ik mijn neus op het scherm gedrukt, zie ik nu. Een vettig puntje drijft op de Middellandse zee. Eén van die zestig pixels ben ik. Ik zit bij het raampje op de laatste rij. Bij de check-in automaat mocht ik zelf een stoel uitkiezen. Kies er maar één, welke je wilt. Kies maar. Ik ben van de automaat naar een mens gelopen. Het was een dame met lippenstift in de kleur van de vleugels van mijn vliegtuig. Ze zei, kies maar welke stoel je wilt. Kies er maar één.

Het wordt licht in het raampje naast me. De cursor vliegt een route van bolletjes. Nog twee bolletjes en ik ben er. Voor me wordt de hoofdsteun rechtgezet. Ik vroeg aan de vrouw met de lippenstift waar ik heen moest gaan om te kunnen uitademen. Hier kan je uitademen, zei ze. Waar ik heen moest gaan om te kunnen uitademen, maar niet in andermans gezicht. O, zei ze. Haar lippen vergeet ik nooit meer. O. Buiten verschijnt de ochtend. Oranje. Ze heeft de vleugels gekust bij vertrek.

>